صفحه اصلی| پشتو | English |
معلومات عمومیExpand معلومات عمومی
اخبار و گزارشاتExpand اخبار و گزارشات
نشرات و لینکهای مفید Expand نشرات و لینکهای مفید
تشکیلات ولسی جرگهExpand تشکیلات ولسی جرگه
سوانحExpand سوانح
طرزالعمل های داخلی Expand طرزالعمل های داخلی
امروز جمعه ۳۰ سرطان ۱۳۹۶

به نام خدا و به یاد شهدا!

گزارش فشرده از مشکلات ژورنالیستان، صدابرداران، فلم برداران، و دیگر همکاران رادیو، تلویزیون و روزنامه توسط داکتر رمضان بشردوست، نماینده ملت در ولسی جرگه.

این خادمین ملت که مشکلات مردم، درد و رنج ملت و خواسته و آرزوهای هموطنان خود راحتی بعضی وقت به قیمت جان و مال خو انعکاس میدهند، بالای ما که خود را نماینده مردم میدانیم حق مسلم دارند که نه تنها مشکلات و خواسته های شان را انعکاس بدهیم، بلکه در رفع مشکلات شان و تحقق بخشیدن خواسته های شان توجه جدی و اقدام عاجل نمائیم:

1.       لت و کوب، دو و دشنام، توهین و تحقیر، توقیف و دستگیری این خادمین جامعه و مردم برای بعضی مقامات دولتی و غیردولتی یک نوع عادت، تفریح و سپورت شده است اما متأسفانه تا امروز هیچ یک از این صاحبان چوکی، جیب و جهل؛ نام، نان و نشان، زر و زور و تزویر محکمه و محکوم نشده اند.

2.       معاش بخور و نمیر: متأسفانه صاحبان و رؤسای رسانه ها هرگز معاش که حق شان است با توجه به زحمات و اوقات کاری شان به اینها نمیدهند که بتوانند با فکر  آرام مصدر خدمت بیشتر و خوبتر به رسانه ها و جامعه شوند.

3.       صاحبان و رؤسای رسانه ها اضافه کاری لازم برای کار و خدمت شان بخصوص در روز های رخصتی و شب یا اصلاً نمی دهند و با اندک چیزی میدهند که به هیچ صورت قابل مقایسه با زحمات و تلاش شبانه روزی شبان نیست.

4.       لازم به یادآوری است که صاحبان و رؤسای بعضی رسانه ها حتی همان معاش بخور و نمیر شان را به وقت تعین شده نمی دهند و حتی ماه هابدون معاش از اینها کار می خواهند. این نقض آشکار و رشن قانون کار و متن قرارداد کار است. صاحبان و رؤسای رسانه ها یک لحظه هم فکر نمیکنند که اینها هم انسان هستند، خودشان و فامیل شان نیاز و ضرورت به نان و لباس، دوا و داکتر، پرداختن کرایه خانه، محصول برق را دارند.

5.       صاحبان و رؤسای رسانه ها که ادعای رسالت آگاهی دادن به مردم و جامعه را دارند، کارکنان خود شان را از داشتن یک کاپی قرارداد کار را در اختیار داشته باشند تا دقیق بدانند که حقوق و وظایف طرفین چیست.

6.       صحبان و رؤسای رسانه ها با سؤ استفاده از بحران بازار کار و در اختیار داشتن چوکی های دولتی و مقامات دولتی کارکنان خود را مجبور میکنند که در صورت پیداکردن کار در جای دیگر باید چندین ماه معاش گرفته شده را دوباره بپردازند در حالیکه اینها این معاشات را در مقابل کار انجام شده گرفته اند و دوباره گرفتن آن نه تنها خلاف قانون و قرآن بلکه یک نوع باج گیری و گروگان گیری است.

7.       نبود بیمه های صحی و کاری برای این خادمین جامعه که در خطه اول خطر قراردارند، مشکل بزرگ دیگر است. از یکطرف بدلیل خشونت بعضی مقامات دولتی و غیر دولتی روانه بستر شفاخانه ها میشوند بدون اینکه پول تداوی درست آنرا داشته باشند و از طرف دیگر اینها همیشه در میدان جنگ، انفجار و انتخار زندگی خود را با سرعت برق آسا فرار میکنند، اینها با سرعت برق آسا به طرف محل انفجار و انتحار می شتابند تا حادثۀ را تحت پوشش خبری قرار دهند. وقتی مجروح و کشته میشوند، هیچ کس در قصه و غصه شان نیست، خودشان و فامیل شان به اصطلاح تک و تنها در میدان می مانند. بنابر این نه تنها بیمه صحی بلکه بیمه کاری یک ضرورت حیاتی برای اینها است.

با احترام

داکتر رمضان بشردوست

وکیل ولسی جرگه